Er moet mij wat van het hart en wat is dan beter dat in een blog te schrijven? Ik kan legaal klagen, hoe heerlijk is dat. En het gaat over Post.nl.
Het is nogal dubbel om over Post.nl te schrijven want ja we kunnen ze ook niet afschrijven we zijn afhankelijk van ze in tijden dat er steeds minder van waar je naar op zoek bent en zeker steeds minder betaalbaar, in de winkels is te verkrijgen. Het idee van luxe dat je alles thuis bezorgd kan ontvangen heeft langzaam maar zeker plaats gemaakt voor het gevoel in een communistisch Oostblokland te wonen. Dat omdat ik in de maand december achter bijna ieder pakket aan moest bellen, alles omslachtig is ondanks de digitalisering en ik lang in de wacht moet staan.
Het communistische gevoel kan ik omschrijven als dat het koud weer is, er sneeuw ligt zoals nu en ik langs die typische Oostblok appartementen die in lichte kleuren zijn beschilderd loop in de vroege ochtend. Ik ben op weg naar de supermarkt voor een aanbieding dus ik moet meteen de winkel in als die opent anders zijn de meest gangbare items weg, als ze er überhaupt al komen te liggen. Ze zijn online wel verkrijgbaar maar dan moet je extra bezorgkosten betalen. Het 'Oostblok' gevoel wordt versterkt doordat het openbaar vervoer nagenoeg stil ligt. Al zou het in dat soort landen waarschijnlijk zelfs in het communisme beter zijn gegaan.
Terug naar Post.nl, het leek mij handig aan te geven in mijn account dat ik mijn pakket bij een afhaalpunt zelf wil ophalen. Want mijn pakketjes werden regelmatig niet bezorgd als ik daarvoor thuisbleef. Toen bleef ik er niet meer voor thuis maar ik wilde ook mijn buren niet belasten.
In december werden mijn pakketten steeds vaker naar een pakketautomaat gebracht, misschien heb ik dat zelf ook wel aangegeven in mijn account want het kan handig zijn. Helaas werd door Post.nl iedere keer nagelaten mij de code te toe te sturen dus moest ik iedere keer eerst chatten met de AI assistent, moest ik het track en tracé nummer invullen, daarna kreeg ik pas een telefoonnummer en moest ik in de wacht staan.
De medewerkers zijn wel aardig. Ze zijn zo te horen ergens uit Curaçao afkomstig en dat zijn ook de meest geschikte dus slim van Post.nl want die zullen vast onder hoge werkdruk relaxed blijven.
De laatste keer was ik verheugd, fijn, nu wel de code van de pakketautomaat ontvangen per SMS. En eens niet hoeven chatten, bellen en al dat omslachtige en tijdrovende gedoe. Je kan echt merken dat de grote drukte van december voorbij is, dacht ik.
Ik ging naar de pakketautomaat, die is niet zo ver uit de buurt, dat is wel een voordeel en ik tikte mijn code in op het scherm. Alleen de toets bevestigen lukte niet. Gelukkig deed de toets annuleren het wel, anders zou mijn code op het scherm blijven staan en, zo luidde mijn doemscenario, als ik weg zou zijn gelopen, zou de volgende die bij de automaat zou zijn aangekomen, misschien wel hebben kunnen bevestigen met de toets en mijn pakket eruit kunnen hebben gehaald.
Ik probeerde toch nogmaals de code in te toetsen maar nu kwam ik niet eens meer halverwege.
Zonder pakket ging ik boos terug naar huis. Het was niet de eerste keer dat het scherm niet goed werkte maar toen had ik tenminste wel al mijn pakket. Ik kon alleen niet goed afsluiten. Dat melden deed ik niet, dan maar de problemen voor de volgende, want dat chatten en daarna bellen naar hun is ook zeer vervelend.
Dan maar weer chatten met de digitale assistent. De chat werd door hun beëindigd na een half uur wachten op een medewerker met als afscheid een telefoonnummer. Toen nog een half uur in de wacht gestaan. Ik moest drie dagen wachten tot de automaat werd geleegd en toen werd mijn pakket naar een ander afhaalpunt gebracht.
Na de feestdagen is het niet echt verbeterd, ze zouden het best wel eens druk kunnen hebben met al de pakketten die bij Chinese websites nog zijn besteld vanwege de verhoogde kosten die in januari zijn ingegaan, zoals ik ook heb gedaan.
Dus mijn vraag aan jullie is in wat voor land leven we? Ik heb wel een idee; een communistisch land.
Maak jouw eigen website met JouwWeb